14. yüzyılın büyük âlimlerinden Yakub-i Çerhî; dönemin kıymetli zatı, kâmil mükemmil şeyhi ve büyük mutasavvıfı Sah-ı Nakşibendi hazretlerinin [kuddise sırruhû] gönlünü kazanmış, onun kutlu dergâhında kabul görmüş ve kendisinin mana hediyelerine mazhar olmuş bir velidir. Yakub-i Çerhî, hazırlamış olduğu bu eserde, Mesnevî’nin ilk on sekiz beytini ve mezkûr eserde geçen bazı hikâyeleri şerhetmis, âyet-i kerimeler ve hadis-i şerifler ile konulara deliller getirmiştir. Sade bir üslupla yazılan eserde Yakub-i Çerhî, satırlarının arasına mutasavvıf sairlerden Farsça mısralar serpiştirerek bu münevver kitaba ayrı bir lezzet katmıştır.
